Powered By Blogger

Jumat, 01 April 2016

DIALOG BAHASA CIREBON



Badhekan

Dela                   :    Hani, Deswita, Mita lan sanese, Ayuh padha badhekan mawon.
Hani                  :    Ayuh, ayuh kita sami badhekan
                               Sinten kang gadhah badhekan
Mita                  :    Kula, paringaken nggih
Deswita            :    Enggih srog, kula pengen uning
Mita                  :    Meketen, nggih.
                               Wonten sawiji barang lamun ditaleni malah saged mlajeng santer. Nanging lamun talie di uculi boten saged mlajeng cobi badheken apa kuwen kuh?
Dela                   :    Ditaleni kenceng saged mlajeng, diuculi malah boten saged mlajeng, wah keder, Hani saged boten?
Hani                  :    Kadose kula gen boten semerep.
                               Ya seng mawon lah
Mita                  :    Dados seng mawon tah? Keten nggih barange nggih niku sepatu
Deswita            :    Lah sagede sepatu sih pripun?
Mita                  :    Sebab lamun ditaleni kenceng saged mlajeng lamun ciuculi boro-boro kangge mlajeng, mlampah mawon gen kadang copot.
Hani                  :    Nggih, nggih, nggih.      
                               Dela, cobi gadhah badhekan boten.
Dela                   :    Kula tah, gadhah.
                               Cobi pirengaken yah
                               Unggal dinten dietangi, nangin lamun di takoni jawabe embuh beli weruh
Mita                  :    Angel tekah,
                               Des..., Deswita. Sing wau midel mawon, ayuh sih mbadhek.
Deswita            :    Oh, kang unggal dinten di etangi nanging lamun di takoni mboten uning.
Dela                   :    Lamun boten sawon, niku kuh kancing klambi
Hani                  :    Dela, jawabe kancing klambi, kancing rasukan kuh leres tah?
Dela                   :    Enggih leres
Mita                  :    Wah pinter arane
                               Eh ngomong-ngomong jagate sampun sonten, wangsul yuh, mbokat mimie kelangan.
Rencang-rencang : Enggih, enggih. Yuk wangsul.

Rabu, 16 Maret 2016

COMPANY PROFILE CV. TRI MANDIRI ELECTRICAL




COMPANY PROFILE




















CV. TRI MANDIRI ELECTRICAL
Instalasi Listrik, Kontraktor, Supllier, Mechanical
Perdagangan Umum, dll

Jl. P. Derajat Gg. Bawang No. 39 Rt. 06 Rw. 09 Jabang Bayi Cirebon 45133
Telp / Fax : 0231 – 243911  E-mail : cvtme1@gmail.com

Selasa, 02 Februari 2016

KERATON KESEPUHAN DALAM BAHASA CIREBON

KERATON KESEPUHAN CIREBON




Keraton Kasepuhan Cirebon inggih menika salah satunggaling keraton ingkang paling kerumat ugi paling manggrong ing Kitha Cirebon. Saben bentuk arsitèktur ing keraton menika paling misuwur amargi nggadhahi nilai sujarah. Latar ngajeng keraton dipunkupengi témbok bata abrit kaliyan wonten pendhapa ing salebetipun. Keraton Cirebon ugi nggadhahi museum ingkang cekap jangkep kaliyan isinipun pirantos-pirantos pusaka sarta lukisan kagunganipun keraton. Piranti-prianti menika kadosta pirantos perang, meriem, kaliyan kereta kencana ingkang dipunginakaken nalika perang. Kréta menika dipunwastani Kereta Singa Barong, ingkang asesirah gajah ingkang tlalénipun nyepeng trisula (prabawanipun Hindhu), suwiwinipun garuda (prabawa Islam), ugi naga (parabawa China). Nanging, wiwit taun 1942, kréta menika boten dipunginakaken malih kaliyan namung dipunwedalaken kanggé dipunjamas saben tanggal 1 Syawal. Déné ing muséum bagéyan kidul wonten priasan, piring, ugi pirantos keraton ingkang dipunginakaken nalika jamanipun Sunan Gunung Jati.
Keraton Kasepuhan madeg taun 1529 dening Pangeran Mas Mochammad Arifin II, inggih menika buyut saking Sunan Gunung Jati. Pangeran Mas Mochammad Arifin II menika nggantosaken Sunan Gunung jati ing taun 1506. Rumiyin Keraton Kasepuhan Cirebon nggadhahi nama Keraton Pakungwati, déné Pangeran Mas Mochammad Arifin II nggadhahi gelar Panembahan Pakungwati I. Nama Pakungwati menika asalipun saking asma Ratu Dewi Pakungwati binti Pangeran Cakrabuana ingkang dhaup kaliyan Sunan Gunung Jati. Putri menika ayu ugi becik budinipun sarta saged dados garwa ingkang setya. Ratu Dewi Pakungwati ugi prigel ing babagan ajaran agami Islam, saged dados pamomongipun nagara, ugi saged ngayomi sarta nresnani rakyatipun. Ing pungkasanipun, ing taun 1549 Ratu Dewi Pakungwati séda ing Mesjid Agung Sang Cipta Rasa ing yuswa ingkang sampun sepuh. Mesjid Agung Sang Cipta Rasa menika dipunbangun taun 1498 M dèning Wali Sanga kanthi dipunpandhégani Sunan Gunung Jati. Pambangunanipun dipunbiyantu arsitèk ingkang asmanipun Raden Sepat saking Majapahit uga dipunbiyantu 200 tiyang (tukang) saking Demak. Saking pangorbananipun menika panjenenganipun dipunmulyakaken dening nasab Sunan Gunung Jati dados nama keraton inggih menika Keraton Pakung wati, ingkang samenika dados Keraton Kasepuhan Cirebon.

Bangunan Keraton
Arsitèktur Keraton Kasepuhan Cirebon inggih menika campuran unsur-unsur budaya Islam, Hindhu, Buddha, Kristen, ugi Konfusius (China). Menika minangka bukti kurmat dhumateng para leluhur. Nalika ngedegaken Keraton Kasepuhan Cirebon ing taun 1529, Sunan Gunungjati tetep migunakaken unsur tradhisi Hindhu-Buddha saking Kerajaan Padjajaran. Salah satunggalipun inggih menika wontenipun sapasang patung macan awerna pethak ing plataran Kamandhungan. Bebrayan Sunda ngyakini, macan menika wujud reinkarnasi saking Prabu Siliwangi ingkang dados raja pungkasan ing Padjajaran.
Corak kabudayan Hindhu-Buddha ugi kentingal cetha ing kompleks bangunan sitihinggil (basa Jawa, siti=lemah, hinggil=inggil (tinggi)) ingkang acorak Candhi Bentar. Arsitekturipun khas zaman Majapahit ugi ketingal ing gapuranipun, inggih menika gapura asi ing sisih ler kaliyan gapura banteng ing sisih kidul. Ing sangandhapipun gapura banteng menika wonten candra sengkala ingkang kaserat kuta bata tibata banteng ingkang menawi dipunwaos saking wingking nedahaken taun 1451 Saka utawi 1529 Masèhi. Dipunkintenaken sitihinggil menika ingkang sepisan dipunbangun sadèrèngipun mbangun bangunan ingkang sanèsipun.
Ing kabèh bagéyan témbok bangunan migunakaken material bata abrit ingkang dipuntèmpèli manéka werni keramik China jamanipun Dinasti Ming (1364-1644 M) kaliyan keramik Delf saking Belanda. Ing ngajeng sitihinggil wonten méja watu granit, bebungah saking [[Sir Stamford Raffles, sesulih Kerajaan Inggris ingkang naté dados gubernur Jenderal Jawa (1811-1816). Ing salebetipun sithinggil wonten 5 bangunan ingkang bahan utamanipun kayu jati mèmper pendhapa tanpa témbok. Saben bangunan menika nggadhahi aran sarta kagunan ingkang bènten. Bangunan utama ingkang mapanipun malang mawi gunggungipun saka (cagak) 20 dipunwastani malang semirang ingkang nedahaken 20 sifatipun Allah SWT. Déné saka guru (cagak utama) gunggungipun enem, ingkang nedahaken rukun iman. Ing panggénan menika sultan mirsani gladhèn kaprajuritan utawi mirsani lampahipun paukuman.
Bangunan ing sisih kiwanipun dipunwastani Pandhawa Lima mawi gangsal saka ingkang nedahaken rukun Islam. bangunan menika dospa panggénan para panglima perang. Bangunan ing sisih tengen bangunan utama dipunwastani Semar Tinandu mawi kalih saka ingkang nedahaken kalih ukara syahadat. Bangunan menika dados panggénan para penasihat sultan ingkang dipunwastani penghulu. Ing sisih wingkingipun bangunan utama wonten Mande Pengiring, inggih menika panggénan ngempalipun para pengiring sultan. Satunggal bangunan malih wonten ing sisihipun, inggih menika Mande Karasemen. Bangunan menika panggénan kanggé para niyaga. Ngantos samenika, bangunan menika taksih dipunginakaken minangka panggénan ngumpetaken gamelan sekatèn nalika Idul Fitri kaliyan Idul Adha.

Kamis, 28 Januari 2016

Asal Usul Desa Cibogo dalam bahasa Cirebon



Asal Usul Desa Cibogo
Pada zaman bengen ana gua. Gua niku serem langka ada satunggal tiyang kang wani manjing denging iku. Tan sumber toya teng niku sangetlah adem. Asli lan katah ulam teng gua niku.
Tiyang kang wani melebet teng gua niku kuen arane Sunan Kalijaga. Pas kuen masyarakat teng desa niku boten kenal Sunan. Teras Sunan niku betapa lan nyadari kesalahane teng gowa niku, berulan-bulan kamie. Sunan nembe ngevisi tetapae. Teras kiyambeke ngedeleng ulam bogo. Sunan nangkep ulam bogo niku. Teras di bakar, di dahar sampe mboten satunggal daging kang tersisa dibuang tulang ulam kuen teras ulam urip maning, sunan dhahar satunggal-satunggal ulam akehe tigang kali teras Sunan Minum toya teng sumber mata air. Sunan Kalijaga pun wangsul teng daerah asal. Namun warga boten nyadari kejadian niku.
Wonten kalih tiyang kang ngilari ulam bogo denging sanget katah. Setengahe di bakar setengahe maning di taro teng balong. Wonten enjing dinten tiyang niku heran teng ulam bogo niku. Karena ulam bogo teng balong katah pisan kaya sedurunge di bakar. Bokatan salah ngitung ternyatada padha.
Akhire kaya kang di oli lagi enjing kiyambeke ngebakar kabeh ulam teng balong denging rencang-rencange. Padha enjing dinten, tiyang maupun kaget teng balong jumlah ulam padha kaya lagi wingi. Warga desa teng niku penasaran jadie.
Sampe niki masih ana ulam bogo teng gua niku. Masyarakat percaya lan akhire desa niku di gawe nami Cibogo artie ci atau (Cai) kang artie toya lan bogo berarti ulam bogo.
Lan sumber toya teng gua niku dipercaya manfaate bisa nyembuhnang tiyang-tiyang sakit parah.